Waarom de beste verkoper niet altijd een goede storemanager kan worden.

Waarom de beste verkoper niet altijd een goede storemanager kan worden. 

De beste verkoper die gepromoveerd wordt tot storemanager. Logisch toch?
Hij ken de producten van binnen en buiten, haalt standaard zijn targets, weet altijd een twijfelende klant over de streep te trekken en is degene waar alle collegas hulp aan vragen. 
Dus dit lijkt een simpele rekensom? Toch?
Nou vaak is het niet zo simpel.
Goed verkopen en goed leidinggeven lijken dichter bij elkaar, maar toch is dat niet altijd zo. 

‍

Van zelf scoren naar anderen laten scoren

Als verkoper is de boodschap duidelijk: er komt een klant binnen en jij bent verantwoordelijk voor het verkoopgesprek. Je stelt de juiste vragen, geeft een passend advies en probeert uiteindelijk de order op papier te krijgen. 
Als storemanager gaat dat helemaal anders.
Uiteraard sta je nog regelmatig op de vloer en spring je bij waar nodig. Maar jou belangrijkste taak is niet alleen maar verkopen. 
Het gaat om het hele team. Je wordt niet meer afgerekend op jouw verkoopcijfers maar op die van jouw team. 
En precies daar zit de omschakeling.

‍

Een goede verkoper wil altijd zelf scoren. Een goede storemanager zorgt dat anderen kunnen scoren.

En dat kan juist een valkuil zijn.
Je ziet een collega een verkoopgesprek voeren en denkt:

"Waarom vraagt hij dat nou?"

Of:

"Geef mij die klant maar even..."

Voor je het weet neem je het gesprek over en vijf minuten later staat de order op papier.
Lekker voor de dagomzet.
Iets minder lekker voor de ontwikkeling van je collega.
Een goede storemanager hoeft niet ieder probleem zelf op te lossen. Soms moet je juist een stap terug doen, iemand een fout laten maken en het gesprek daarna samen bespreken.
Dat vraagt geduld. En laat dat nou niet per definitie de sterkste eigenschap zijn van iedere gedreven topverkoper.

‍

Targets halen is iets anders dan mensen meenemen

Een storemanager krijgt bovendien te maken met dingen waar je als verkoper minder mee bezig bent.
Een collega die niet lekker in zijn vel zit. Een rooster dat voor de derde keer gewijzigd moet worden. Een nieuwe medewerker die veel begeleiding nodig heeft. Een target dat achterloopt. Gezeur binnen het team. Een zaterdag waarop het stormloopt en iedereen tegelijk iets aan je wilt vragen. 
Dan heb je niet alleen commerciële scherpte nodig.
Je moet kunnen luisteren, coachen, beslissingen nemen, feedback geven én soms een lastig gesprek voeren.
En ondertussen moet de winkel ook gewoon draaien.

‍

Kan een topverkoper dan geen topmanager worden?

Natuurlijk wel.
Sterker nog: verkoopervaring is ontzettend waardevol voor een storemanager. Je begrijpt de klant, kent de winkelvloer en kunt medewerkers vanuit praktijkervaring coachen.
Maar promotie zou geen automatische beloning moeten zijn voor degene met de hoogste omzet.

De betere vraag is:

Kan deze persoon anderen beter maken?

Want uiteindelijk wordt een goede storemanager niet afgerekend op hoeveel klanten hij zelf helpt.
Zijn grootste succes?
Een winkel die ook goed draait wanneer hij even níét op de vloer staat.
En precies dát is het grootste verschil tussen een topverkoper en een topmanager.

‍